Vestiging Limburg
Econsultancy > Nieuws > Rijksoverheid zoekt naar eenvoudige regels natuurcompensatie
Rijksoverheid zoekt naar eenvoudige regels natuurcompensatie
Natuurcompensatie is verplicht vanuit beleid en wetgeving. In de praktijk loopt men aan tegen knelpunten in regelgeving en uitvoering. Een interdepartementale Stuurgroep Natuurcompensatie werkt aan een verbeterde werking van het compensatiebeginsel. Daarvoor is twee maal onderzoek uitgezet bij Alterra. De eerste opdracht was het in beeld brengen van knelpunten en kansen natuurcompensatie op basis van een literatuurstudie. De tweede opdracht was gericht op het achterhalen van rekenregels voor natuurcompensatie. Opdracht was om te onderzoeken of er methodieken zijn die geen netto verlies aan natuurwaarden kunnen vaststellen.
De literatuuranalyse van kansen en knelpunten toont aan dat de uitvoering van het compensatiebeginsel niet altijd goed verloopt en in de praktijk onvoldoende is. De knelpunten ontstaan door:
- Ingewikkelde wet- en regelgeving rond eisen en over taken en bevoegdheden van betrokkenen.
- Moeilijkheden bij het vinden van een geschikte locatie.
- Onvoldoende kennis voor vaststellen mate van aantasting en ecologische onderbouwing compensatieplan.
- Ontbreken van registratie en handhaving bij compensatieprojecten.
- Timing van de compensatie. Dit geldt vooral voor compensatie in het kader van Natura 2000.
In diezelfde literatuurbronnen worden als oplossing de volgende zaken genoemd:
- Opzetten van registratieprojecten waardoor duidelijk wordt waar, hoeveel, welke natuur wordt gecompenseerd.
- Sluiten van een privaatrechtelijke overeenkomst waardoor afspraken over uitvoering en financiering juridisch bindend worden vastgelegd.
- Opzetten van landelijke of regionale compensatiebanken waardoor compensatie sneller kan plaatsvinden.
- Instellen van een Compensatie autoriteit, als onafhankelijk adviesorgaan dat toezicht houdt op het hele proces van compensatieaanvragen en uitvoering.
Een oplossing die vanuit de rijksoverheid wordt overwogen is het vereenvoudigen van de regelgeving. Voor de compensatieregeling in de Ecologische Hoofdstructuur wil men het nabijheidsbeginsel en het 1-op-1 beginsel schrappen. Het nabijheidsbeginsel gaat uit van compensatie van nieuwe natuur in de nabijheid van de locatie van de ingreep. Het 1-op-1 beginsel verwijst naar compensatie waarbij de nieuwe natuur gelijkwaardig is aan de verloren gegane natuur. Uitgangspunt bij compensatie blijft wel dat er netto geen verlies aan natuurwaarden mag zijn.
Er zijn volgens Alterra diverse ecologische rekenregels die toegepast kunnen worden in compensatieregelingen. Kansen worden gezien in het loslaten van het nabijheidsbeginsel, binnen de vrijheidsgraad van bijvoorbeeld een regio of landschappelijke eenheid. Het loslaten van het 1-op-1 beginsel leidt tot grotere risico’s voor de natuur, maar kan bij wetenschappelijk vastgestelde en maatschappelijke geaccepteerde vervangingsreeksen, gebaseerd op het 'upgraden' van natuur wel mogelijk zijn. Geen enkele regel biedt echter 100% waarborg dat compensatie bij het loslaten van 1-op-1 beginsel niet tot verlies van waarde leidt.
Het rapport Natuurcompensatie. Kansen, knelpunten en rekenregels is te vinden op de website van Alterra.
|
bron: Alterra - Wageningen UR
|
< Terug
